ღ♥ღعشق دختر شرقیღ♥ღ

همه می گن که گناهه

                                           عشق پاک من به چشمات

  می گن عشق ما تباهه

                                            دل ندم به سادگی هات

  همه فکرشون همینه

                                              که جدا بشیم من و تو

  نمی خوان عشقی بمونه

                                              میون قلب من و تو

    تو بگو که این دروغه

                                            توی قلبت جا ندارم

  سرت اینقدری شلوغه

                                          من دیگه جایی ندارم

  حس تلخ یه حسادت

                                       تو چشاشون خونه کرده

  میدونم جای سعادت

                                        آرزوشون غم و درده

 به اونا بگو گل من

                                      حس خوب عاشقی رو

 بگو که توی دل من    

                                      کاشتی بذر رازقی رو

 بیا ثابت کن به دنیا

                                     که هنوزم عشق زنده اس

بینه هرچی توی دنیا

                                        عشق پاک ما برنده اس

 میگن عاشقی که جرم نیست

                                            عشق یک دختر گناهه

 میگن عشقه اون که عشق نیست 

                                              هوسه فقط گناهه

 اونا عشقو حس نکردن

                                     عشق که مردو زن سرش نسیت

 می دونی ؟؟باور نکردن

                                     عشق خیانتی باهاش نسیت

حرفاشون برام مهم نیست

                                     پشت تو هرچی که می گن

هیچی جز تو تو دلم نیست

                                         اینو حتی اونا می گن

می میرم از عشقت آخر

                                 حرف من نیست همه میگن

امروز با تو سخن خواهم گفت اما به  نوعي ديگر. زيرا امروز همه چيز نوع

 

 

 ديگراست حتي تو.اينگونه نگاهم نكن.راست مي گويم تو نيزنوع ديگر شده

 

 

 اي نه چون هميشه.....

 

 

امروزحتي چشمهاي زيبايت نيز نوع ديگري به من مي نگرد.....پر غروراما

 

 

 زيبا.

 

 

چقدر در نگاهت حرف نهفته هست...مرا كه مي شناسي حاجتم به سخن

 

 

 نيست...

 

 

ازنگاه معنادارت مي فهمم انچه را كه در دل داري....پس اينگونه با من سخن

 

 

 نگو.

 

حتي لحن شیرین كلامت هم نيز نوع ديگريست....

 

 

كاش همان حرف زدنهاي عادي مرا دوست داشتي.اما انگار نه.خوشت

 

 

 نيامد...

 

 

پس با خود گفتم با زبان شعر بگويم ....اما گويي فايده نداشت و ندارد...

 

 

دل تو سخت پسند است...تو بگو چگونه بگويم؟؟؟؟

 

 

مي خواهي حرفهايم را برايت نقاشي كنم؟؟؟....نه...قلم كه توان ترسيم

 

 

 ندارد...

 

مي خواهي حرفهايم رابر روي سنگ حك كنم؟؟؟...سنگ كه ياراي مقاومت

 

 

 ندارد..

 

مي خواهي حرفهايم را به باد بسپرم تا به دستت برسد؟؟؟....نه....اگر

 

 

 نا محرمي شنيد چه؟؟؟.....

 

 

مي خواهي حرفهايم را فرياد كنم تا گوش فلك كر شود؟؟؟.........

 

 

پس چگونه بگويم؟؟؟...به خدا ديگر طاقتم طاق گشته و توانم از دست

 

 

 رفته.....

 

 

ديگر نمي دانم چه بگويم جز اينكه تورا مي خواهم ....

 

 

       و

       

          دوستت دارم...

 

نوشته شده توسط الناز در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386 ساعت 16:7 موضوع | لینک ثابت